In maart 1966 vertrok ze als baby met haar ouders op het M.S. de Boissevain vanuit Taiwan. Het motorschip van de Koninklijke Java en China Paketvaartlijn, ook wel de Royal Inter Ocean Lines, voerde hen naar Argentinië. Vader (26) en moeder (21) Liao wilden daar een nieuwe toekomst op gaan bouwen. Twee maanden waren ze onderweg. In Buenos Aires begonnen haar vader en moeder een stomerij, zoals veel Chinezen en Japanners in den vreemde dat deden.

Clarice met vader en moeder op het M.S. Boissevain, in maart 1966.

Van Argentinië naar Californië
Toen Clarice zestien was, werd ze samen met haar broertje naar een highschool in het Californische Los Angeles gestuurd. Want een opleiding in Amerika zou meer kansen bieden om vooruit te komen in de wereld. Nadat Clarice een studie taalkunde had afgerond en als docent ‘Engels als tweede taal’ had gewerkt, ging ze rechten studeren. Ze kwam daardoor in 1998 in contact met de Nederlandse familie van een studiegenote en ging een keer mee op vakantie naar Europa. De vriendin in kwestie had een zwager. Toen Clarice in 2002 eens samen met hem ging fietsen, sloeg de vonk over tussen haar en Ton Putters uit Zwolle.

Van Californië naar Nederland
Ze besloot haar leven in Californië – waar ze inmiddels werkte als advocate – achter zich te laten. In 2004 trouwden ze in de Statenzaal in Zwolle. Aan de Universiteit van Amsterdam leerde ze  Nederlands. Op een dag vertelde een vriendinnetje van de dochter van haar man over haar stamboom en dat wekte de belangstelling van Clarice. Haar eigen geboortegrond lag vele duizenden kilometers oostwaarts, maar voor de stamboom van haar in het westen geboren man kon ze relatief dicht bij huis terecht.

Genlias
Ze kwam erachter dat er vrijwilligers gezocht werden bij het Historisch Centrum Overijssel voor het invoeren van gegevens in Genlias. Na een afspraak met Margriet Noordman, die nog steeds de vrijwilligers op het HCO begeleidt, kon ze in juni 2007 aan de slag. Ze raakte al snel gefascineerd door alle namen en de verhalen die erachter staken. In sommige jaren waren er bijvoorbeeld heel veel sterfgevallen, en dan bleek dat er in die tijd een cholera-epidemie was geweest. Ook tijdens de stormvloed van 4 en 5 februari 1825 vielen er veel doden in verschillende gemeenten.

Samen met andere vrijwilligers voert Clarice in het HCO gegevens in over geboortes, huwelijken en overlijdens in Overijssel. Haar belangstelling voor de familiegeschiedenis heeft zich inmiddels ook vertaald naar die voor historische personen en gebeurtenissen.

Blijvende belangstelling
Clarice is nog steeds enkele keren per week te vinden in het HCO. Ze doet tegenwoordig ook het genealogisch onderzoek voor de rubriek ‘Van wie ben jij er een?’ op de achterpagina van MijnStadMijnDorp. Wat vooral haar belangstelling heeft zijn de bijzondere beroepen, zoals van het ‘klopje’, iemand die aan de deuren klopte om te laten weten wanneer er weer een dienst was in een schuilkerk. Of van de ‘porder’, die ‘s morgens mensen wakker kwam maken. ‘Maar wie maakte dan de porder wakker?’, vraagt ze zich met een glimlach af.