Hendrik Jan Wagteveld -de ‘Henkie’ van toen, geknield op de tweede rij met het witte overhemd- kan ze een kleine zeventig jaar later nog bijna allemaal bij de naam noemen. En van een heel stel weet hij ook nog waar ze woonden en wat het beroep van hun vaders was. Of van de moeder, zoals bij Albert Willemsen.
Henkie was de zoon van drogist Wagteveld aan de Assendorperstraat op nummer 58. Hij speelde orgel, dat had hij geleerd bij Niemeijer aan de Molenweg, en hij nam later het spelen in de Dageraad over van meester Smit, een erg muzikale man. Zijn hele leven lang zou Henk Wagteveld blijven spelen; in alle Zwolse kerken, ‘je zag Hendrik overal’. In 1965 werd hij officieel benoemd tot organist van de Jeruzalemkerk en veertig jaar later vierde hij daar een prachtig jubileum. Waarschijnlijk, hij weet het niet helemaal zeker, is Hendrik de enige van het hele stel die nog leeft. De anderen zijn allemaal ‘weg’.
Voor Henk Wagteveld komt het allemaal weer terug, kort nadat hij is gebeld door Greta Smit (de dochter van meester Smit, die foto’s uit haar jeugd ter beschikking had gesteld van het Historisch Centrum Overijssel). Voor zijn vrouw geldt hetzelfde. Zij herinnnert zich de overhoringen van meester Wegerif, want zij was vriendin met zijn dochter. ‘En dan was hij niet gemakkelijk hoor!’. Geschiedenis leeft!