‘Mits in vorm schier onverslaanbaar’

De in Dalfsen (1 november 1975) geboren Erben (Egbert Rolf) Wennemars is in de afgelopen jaren één van de belangrijkste vertegenwoordigers van de Nederlandse sport geworden. Het zijn niet alleen de prestaties die hij heeft geleverd, maar het is ook de wijze waarop Erben zijn sport beleeft, die sterk tot de verbeelding spreekt. Het gezicht van Wennemars laat nooit iets te raden over: concentratie, frustratie, woede, enthousiasme, ´focus´, vreugde …

Het talent van Wennemars werd ontdekt op de ijsbaan van Dalfsen, waar zijn vader een bestuursfunctie bij de ijsclub bekleedde. De echte inspiratie kwam door de overwinningen van – eveneens Overijsselaar – Evert van Benthem in de Elfstedentochten van 1985 en 1986. Eind jaren ’90 volgde de doorbraak van Wennemars.

Grote successen behaalde hij op het WK Afstanden in Berlijn in 2003. In 2004 en 2005 werd Erben wereldkampioen sprint in resp. Nagano en Salt Lake City. Het ging niet altijd van een leien dakje. De val in Nagano 1998 was hevig; de wisseling van trainer vlak voor de Olympische Spelen in Turijn veroorzaakte spanningen, maar dankzij zijn doorzettingsvermogen kon Wennemars zijn hoge niveau en zijn voorbeeldige wedstrijdmentaliteit vasthouden. Erben bracht op 27 februari 2006 twee medailles mee van de Olympische Spelen in Turijn 2006 (brons op de 1000 meter en in de  ploegenachtervolging).

In de rijke Nederlandse schaatstraditie voerde het allround schaatsen altijd de boventoon. Door de klinkende resultaten van Erben Wennemars hebben de sprintafstanden enorm aan populariteit gewonnen. In 2003 kwam dat tot uiting toen Erben werd verkozen tot Nederlands Sportman van het jaar. Bovendien werd hij in 2003, 2004 en 2005 schaatser van het jaar.